Saturday, March 3, 2007

Adolf Fierla

WIATER

Prziskoczył z boku jak holec w putyce,
bo uż na niebie grać zaczły pieróny:
porwoł za strzapy sosne w tej muzyce
i jón wywijać śnią, by tyn szolóny.

Hej! Wywijoł śnią po gorolsku, dziko,
aż zaczło kurzić sie po gróniach całych!
Sóm se był grojkym, sóm se był muzyką
—
bo świyrki — to tam ze strachu skrzipiały!

Aż se odsapnył, prziciągnył opaska,
przisiod na ziymi, rznół sie wgłos po bokach
—
i wroz z pierónym, co zagrzmioł znienacka —
skoczył z gróniami tańcować kozoka.


Source: Dziwy na gróniach, Kraków — Cieszyn 1932
Language: Teschen Silesian