Bardzo ciekawie opowiada o swoim spotkaniu z tym krajem i ze swoim śląskim doświadczeniem napisał w rybnickich Nowinach Martin Grabowski:
Szybko zacząłem dostrzegać podobieństwa między moim ukochanym Śląskiem, a moim nowym domem. Katalonia, to podobnie jak Śląsk silnie zindustrializowany region, bogatszy od większości innych regionów w Hiszpanii, a w którym, jak u nas, mieszkańcy chcą zachować swoje tradycje. W moim nowym miejscu zamieszkania mówiono w dwóch językach, kastylijskim, potocznie zwanym hiszpańskim oraz katalońskim, miejscowym językiem. W przeszłości kataloński był uznawany tylko za dialekt języka hiszpańskiego, pewnie dlatego, że osoby mówiące po hiszpańsku, przy chwili uwagi, są w stanie zrozumieć kataloński. Dzisiaj jednak kataloński to jeden z oficjalnych języków w Hiszpanii. Nie wszyscy mieszkańcy Katalonii czują się też Hiszpanami (23 proc.), większość jednak czuje się zarówno Katalończykami jak i Hiszpanami (70 proc.!). Mimo różnic, wszyscy przywiązują dużą wagę i dbają o własną mowę, tradycję i symbole.
Perypetie katalońskiej tożsamości, statusu politycznego, narodowego i językowego są uważnie obserwowane przez śląskich regionalistów. Czy podobieństwa nie są jednak powierzchowne? A może któreś autonomizacyjne dążenia wiodą na manowce? Warto mimo wszystko spoglądać w stronę Barcelony, a swoje myśleć.
